Ενοτητα 1: Εδω εμπλεκονται φιλοι απο το σαιτ-λοιπον , φυσικα τα περισσοτερα....Θα τα συμπληρωσω...

9/3/2009 9:05:00 μμ
715 Προβολές


Με φωνάζουνε Τάσο 
(Ποίηση : Αναγνώστου Βασίλης) 

Τ’ αλογάκι πετά 
στο φεγγάρι 
κι εκείνος 
μία χάρη ζητά: 
Στη φυγή του 
να τον πάρει μαζί του 
καβαλάρη. 
Δυο βουτιές έχει ακόμα 
και νάτο 
σ’ ένα σόλοικο σώμα 
παιδάκι φευγάτο 
μ’ ένα σάλτο 
τα γκέμια στο χέρι 
γιατί ξέρει 
την κλοτσιά πως να δίνει στον πάτο. 
Στο καρέ μας με χάρη 
την ψυχή του ποντάρει 
δεν γνωρίζει το ντούκου 
δεν ξέρει από πάσο 
δεν τον νοιάζει αν θα μείνει στον άσο. 
Κι εκεί λίγο πριν πάλι σαλπάρει 
Γεια σας, λέει, με φωνάζουμε Τάσο. 

<Τι ωραία - ωραία εδώ !! > 
(Μελοποιημενο απο τον Δημητρη Αβυδηνο- Ποιηση : Τ.Ζαχαριαδης) 


Τι ωραία - ωραία εδώ !! 

Στο κενό , διαλυμένος , πετώ 
Τι ωραία - ωραία εδώ !! 
Μια στον πάτο , μια στον Θεό 
Μα ποτέ μαζί σου …… 

Στην ρηχή τη ζωή σου… 
Καημένε μου εαυτέ … 
Σε έχω ξεράσει, εδώ και καιρό 
Αιμόφυρτο μόνο 
Σε σανίδι σινιέ να πατάς 
Με παντόφλα και πούρο Αβάνας 
Μιας ζωής πουτάνας αμφαζ , 
Όνειρα , που φύγαν μετράς 
Και το χρόνο 

Κι είμαι εδώ !!! 
τι ωραία που είμαι εδώ , 
μια στα ύψη , μια στο βυθό 
όλα τάχω 
δεν ψάχνω να βρω… 
……………………. 
Δυο ακόμα βουτιές….. 
και τελειώνω! 



ΕΙΔΩΛΑ : 
(Ποιηση: ΣΙΜΩΝ-Μελοποιηση :T.Ζαχαριαδης ) 

Δες την εικόνα , 
μόνη ανάμεσα σε εικόνες άλλες ξεχωρίζει, 
τα χρώματά της γκρίζα και θολά, 
κυλά η διάθεση επάνω της, 
αλλάζει , γίνεται σκιά.. 

Δες το ναυάγιο , 
μονάχο σάπιο στον βυθό να βόσκει θάνατο, 
να επιπλέει στα όνειρα του τα βαριά, 
κεριά δεν καίνε να φωτίσουν το σκοτάδι, 
αιώνια δευτερόλεπτα περνά 

Δες την ζωή , 
γεννιέται μόνη της και μόνη της πεθαίνει, 
περίπλοκη, περίεργη μα πολύτιμη 
ανίκητη θαρρείς πώς είναι μα όχι, 
στους δολοφόνους μένει ακίνητη 

Δες στον καθρέφτη .......... 
................................................................................................................. 

ΔΕΣ ΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ : προσθηκη Επιλογου: Τ.Ζαχαριαδης 

Δες τον καθρέφτη Σίμωνα…. 
Τώρα , τη νίκη σου μπορείς να ονειρευτείς , 
Αν όμως έχασες , 
Ετούτη η ήττα έγινε γιορτή! 

Δες τον καθρέφτη Σίμωνα… 

Δεν είσαι μόνος 
Είμαστε κι άλλοι….. 
Που ανάβουμε κερί , 
Χλωμό κερί , σε τοπίο σκοτεινό…. 

Που θάνατος μας είναι και ζωή , 
Είναι το σπίτι μας , 
Βαμμένο γκρι και παράξενο μαβί 

Δες τον καθρέφτη Σίμωνα…… 
Δεν είσαι μόνος ! 
Είμαστε κι άλλοι…. 
Που ξέρω λίγοι , μ’ αρκετοί…. 

Φαντάζουμε στα μάτια τους πολλοί…… 

Δες τον καθρέφτη , Σίμωνα… 
Είμαστε μαζί….!! 


Κρυσταλλένια αφή 
(Ποιηση :Ελενη Σωφρονιου-Μελοποιηση Τασος Ζαχαριαδης) 

Δεν είναι που δε χώρεσα στη γη της ομορφιάς 
ούτε που δε με σπάραξε της τρέλας το αγρίμι, 
μα είναι που ξεθώριασε το φως μιας ζωγραφιάς 
που είχε για κορνίζα της, χρυσάφι και ασήμι... 

Μπάζει νερά ο ουρανός 
κι’ η γη σεισμοκτυπιέται, 
της μοναξιάς ο κεραυνός 
με χάδια δε νικιέται... 

Δεν είναι που δε χόρτασα της γύρης την τροφή 
ούτε που δε ζουζούνισε στ’ αυτί μου το μελίσσι, 
μα είναι που ονειρεύτηκα μια κρυσταλλένια αφή 
το στίγμα των δακτύλων της, απάνω μου ν’ αφήσει... 


Γαλάζια σημάδια 
(Ποιηση Ελενη Σωφρονιου-Μελοποιηση :Τ.Ζαχαριαδης) 

Μυστικά μια παλάμη 
με ποτίζει νερό, 
μες στο κρύο ποτάμι 
με αγγίζει με χάρη 
και ‘γω ψάχνω να βρω 

Τα γαλάζια σημάδια 
μιας παλάμης υγρής 
μες στα άσπρα μου βράδια 
τα γεμάτα, τα άδεια 
μιας αλήθειας μικρής 

Κι’ έτσι κλείνω τα μάτια 
κι’ έτσι βλέπω καλά 
κι’ ανεβαίνω παλάτια 
σκαλοπάτια πολλά, 
για να βρω τα γαλάζια 
της παλάμης σημάδια 
στην καρδιά μιας κραυγής 
στο ροζέ μιας αυγής... 

Μυστικά ένας ήχος 
μιας κιθάρας βραχνής 
μου γκρεμίζει το τείχος 
και μιλάει ο στίχος 
μιας αλήθειας γυμνής 

Τη σιωπή μου υφαίνει 
ένα χάδι αβρό 
με κλωστές τη ζεσταίνει 
την αλήθεια σμιλεύει 
που εγώ ψάχνω να βρω 


Ο ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΒΑΛΑΡΗΣ ΤΗΣ ΟΜΙΧΛΗΣ 
(Ποίηση : Γιάννης Στιχακης- Μελοποίηση :Τάσος Ζαχαριάδης) 

Ο Μαύρος Καβαλάρης της ομίχλης 
φέρνει κρυφά πάντα μαντάτο τραγικό 
έρχεται εκεί από τα πέρατα της δύσης 
κι έχει αέρινο γοργό τον καλπασμό 

άλογο κατάμαυρο αλγερινή τη ράτσα 
με σύννεφο ντυμένο κλεμμένο ουρανό 
σταυρό σαν κέντημα έχει στα μπράτσα 
και το δρεπάνι του λεπίδα κοφτερό 

το άρωμα ,στο χνώτο του ,το θειάφι 
ματιά θολή στο φως των φεγγαριών 
κι έχει πουγκί στη σέλα με χρυσάφι 
για ν’αγοράσει ,ψυχές των καντηλιών 

με το μαστίγιο τρομάζει τον αέρα 
και τον χτυπά στην πλάτη και πονά 
εχθρός του πάντοτε το φως κι ημέρα 
πάντα κερδίζει και πάντα τραγουδά 

κι αν τύχη το τραγούδι του ν’ακούσης 
έξω απ τη πόρτα σου να ξέρεις έχει ρθεί 
μην προσπαθήσεις πια να τη κλειδώσεις 
γιατί έχει πάντα το δικό του το κλειδί 

αν καταφέρεις να κερδίσεις λίγο χρόνο 
ίσα που ν’αρθεί στάλα φως απ την αυγή 
θα τον εκάνεις σίγουρα ν’αλλάξει δρόμο 
να τρέξει κάπου σε σκοτάδι να κρυφτεί 

και μι άλλη νύχτα θα γυρίσει να σε βρει 
κι αυτός δεν χάνεται ποτέ δεν συγχωρεί. 


















© Copyright, ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
 
 




ΜΥΣΤΙΚΑ ΠΕΡΑΣΜΑΤΑ


Posts

ΧΛΟΜΙΑΣΑΝΕ ΑΠΟΨΕ ΤΑ ΚΕΡΙΑ
7/5/2009 11:51:00 πμ
677 προβολές

Ενοτητα 1: Εδω εμπλεκονται φιλοι απο το σαιτ-λοιπον , φυσικα τα περισσοτερα....Θα τα συμπληρωσω...
9/3/2009 9:05:00 μμ
715 προβολές

Μη με ρωτάς...
5/3/2009 10:06:00 μμ
696 προβολές

Ντράπηκα…..
28/2/2009 1:22:00 μμ
454 προβολές

< Η αξιοπρέπεια του απατεώνα >
6/2/2009 10:45:00 μμ
430 προβολές

Κάποιους.....
6/2/2009 1:54:00 μμ
411 προβολές

<ΜΕΓΑΙΡΑ ΑΛΗΘΕΙΑ>
22/1/2009 9:39:00 μμ
400 προβολές

<Αραχνούλες>
20/1/2009 12:24:00 πμ
440 προβολές

Τι νάναι η ποίηση ;
18/1/2009 11:12:00 μμ
391 προβολές

Φιλάρεσκος , αυτάρεσκος και μόνος
3/9/2008 11:12:00 μμ
461 προβολές