Published 11 χρόνια πριν in Rock

μεθυσμένα γνωμικά

  • 270
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Στίχοι

										Σ' ονειρευόμουν όμως ήρθε και με ξύπνησε νώρις
στο παράθυρο ένας ήλιος ντροπαλός και αδαής.

Οι αποχρώσεις της αυγής μου χρωματίσανε τους τοίχους
και οι ανάγκες της ψυχής πήραν μορφή μέσα απ' τους στίχους.

Σε ακούω μες τους ήχους μίας πόλης εχθρικής
και σε βλέπω στις σταγόνες μίας πύρινης βροχής.

Ένας έρωτας ληστής, ίδιος θεός ανασφαλής
Μεθυσμένα γνωμικά μίας νηφάλιας ζωής.

Σταυροδρόμι της ψυχής που αποτυπώθηκε στο φως
Ξεχειλίζει από τα μάτια σου γαλάζιος ουρανός.

Ένας άγνωστος γνωστός παραδεισένιος προορισμός
ένας ανέγγιχτος μα τόσο ποθημένος πειρασμός.

Μπορεί να ακούγομαι τρελός μα ίσως έζησα πολλά.
Μπορεί να είδα την αγάπη μοναχά να προσπερνά.

Μία φώνη που ξεπερνά ότι μου λέει να αντισταθώ.
Και ένα σύντομο άγγιγμά σου, ενός Αυγούστου δειλινό.

Γιατί όσα λέω τα εννοώ έστω κι αν δεν καταλαβαίνεις
μες τα θέλω μου γεννιέσαι, μες τα πρέπει μου πεθαίνεις.									

:
/ :

Queue

Clear