Published 14 χρόνια πριν in Rock

Αυτός είναι ο ήλιος μου

  • 343
  • 0
  • 0
  • 0
  • 5
  • 0

Στίχοι

										Μ'αρέσει αυτός ο ήλιος.
Τεράστιος. Αρχοντικός. Όμορφος.
Πολύχρωμος.
Μου θύμισε εκείνον που ζωγράφιζα μικρός στα σχολικά μου τετράδια
και συζητούσα μαζί του.
Μου μιλούσε για πράγματα ζωτικά.
Αρμονικά ατίθασα μεταξύ τους.
Μου'λεγε τι θα συναντήσω στο δρόμο μου.
Τι θα φοβηθώ και τι θ'αγαπήσω.
Καθόμουν πάντα και τον άκουγα με σεβασμό.

Ίσως αυτή να ήταν και η τιμωρία μου.

Κάποια στιγμή μου φώναζε φοβισμένα.
Δεν του έδωσα σημασία.
Άρχισε να ουρλιάζει και να κλαίει.
Μα όταν γύρισα και τον είδα, τα μάτια μου κρυστάλωσαν.
Κάποιοι του είχαν βάψει τα ρούχα του μ'ένα πένθιμο χρώμα.
Το χρώμα του νεκρού.
Του νεκρού που δεν πρόλαβε ν'ασπρίσει.

Έκλαψα, μα τα δάκρυά μου έγιναν το κρεβάτι του.
Τον έβαλα να ξαπλώσει.
Τον σκέπασα και τον χάιδευα απαλά στο κεφάλι.
Τον παρηγορούσα για να κοιμηθεί.

-Μην κλαις, του έλεγα.
Θα σου δώσω εγώ πάλι να φορέσεις όμορφα ρούχα. Μην κλαις.
Θα τα πετάξουμε αυτά που σου λέρωσαν. Κοιμήσου.

Ηρέμησε και κοιμήθηκε μ'αυτό το αθώο χαμόγελο.
Το χαμόγελο του μωρού.
Και εγώ τον έντυνα.
Όταν ξύπνησε και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη γέλασε δυνατά.
Του άρεσε.
Άπλωσε με λεβεντιά τις ακτίνες του και τις καμάρωνε 
σαν να ήταν παγώνι που έψαχνε για το ταίρι του.
Του φόρεσα ρούχα, με χρώματα φτιαγμένα από ρόδα κι αγκάθια.
Φτιαγμένα από κρίνα και θειάφι.
Από το κλάμα ενός παιδιού και την ψυχή της μάνας του.
Από το γέλιο των μωρών και από την λάσπη που τα βάζουνε μέσα
για να τα βαφτίσουν.
Από τα δικά μου δάκρυα.
Από την αγάπη που τόσα χρόνια αυτός με τάιζε.

Αυτός είναι ο ήλιος μου.
Και δεν μου τον λέρωσαν ποτέ ξανά.
Γιατί είναι δικός μου.
Μόνο δικός μου.

Από το βιβλίο με τίτλο "Έλα να σε κεράσω" 
του Νεκτάριου Θεοδώρου									

5 comments

  • FULL MOON

    Το κρασί που μας έδωσες μας μέθυσε....

    1437080548
  • ΣΑΠΟΥΝΑΔΑ

    Α εχει κι αλλο κερασμα? ηλιο? Τον χρειαζομαι μια και βρεχει ασταματητα απ το πρωι.. Φετος δεν εχει live στην Πατρα? Για κανονισε το!

    1517038311
  • Δημήτρης Αβυδηνός

    Αγαπητέ μου φίλε αυτό πυ έγραψες είναι πολύ πολύ όμορφο. Κι αυτό είνα το καλό. Το κακό είναι ότι έχεις απολυτο δίκιο σ' αυτά που λες. Τα πάντα έχουν εμπρευματοποιηθεί σήμερα. Δεν πα να φώναζε κάποιος συμπατριώτης μας ότι "πάντων χρημάτων μέτρον άνθρωπος" πριν κάτι χιλιάδες χρόνια... Όσο για την τηλεόραση, η προβολή του ανθρώπινου πόνου δεν είναι μόνο για τη τηλεθέαση αλλά και μια προσπάθεια να μοιράσουν την ευθύνη εξ ίσου σε όλους μας ώστε να ελαφρύνουν οι πλάτες αυτών που πραγματικά τις έχουν!

    1505478923
  • ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΑΠΗΤΟΥ

    Ατόφια ποίηση Νεκτάριε. Μπράβο σου

    1289085296
  • Διαμαντής Παππάς

    Τόση μεγάλη φαντασία δεν έχω για να σε σχολιάσω.Εγώ γράφω απλά τραγουδάκια για τους απλούς ανθρώπους.

    1217529829
:
/ :

Queue

Clear