Published 16 χρόνια πριν in Rock

Ματωμένος πλανήτης

  • 626
  • 0
  • 0
  • 0
  • 2
  • 0

Στίχοι

										Με δρόσιζες κάτω από αρχαία δέντρα
ζούσα σε ζωγραφιστά από 'σένα κέντρα κύκλων 
φεγγαροφωτισμένη μου χλωμή αφέντρα
που η ομορφιά σου μονομάχησε
με ομορφιά χιλίων κύκνων

Νέων αγγέλων χαμόγελα σε τρυγίριζαν
και κατακτούσαν την ευθεία των χειλιών σου
τους μυρούς σου με ηδονή πλημμύριζαν
κινούσαν ρυθμικά το σώμα σου
έρμαια των προσταγών σου

Τώρα που κείτεσαι εδώ πικρή κι ανήμπορη
κι αναμνήσεις λιγοστεύουν τον σφυγμό σου
τα βήματα σου θέρισαν άγριοι ανήφοροι
σύρθηκες επάνω στην φροντίδα μου
έμεινα δούλος σου, έγινα σύντροφος σου

Λίγο θάνατο άγγιξα τα μάτια σου κοιτώντας 
από μέσα τους έσταζε υγρός γρανίτης
οι άνθρωποι έπεσαν απ' την γη αυτοκτονώντας
την νύχτα φώτισαν πένθιμα τ' αστέρια
ματωμένο κορμί, ματωμένος πλανήτης.									

:
/ :

Queue

Clear