Published 10 χρόνια πριν in Rock

Μακρινές μέρες

  • 321
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Στίχοι

										Πήρες τη μέρα μακριά μου
και τη χαρά της που ‘βγαινε 
απ’ τα δικά σου μάτια,
σε τόπους που η μνήμη δεν περνάει,
όμως θα κυλά στα όνειρά μου,
ποτάμι της αγάπης που δικαίωσες,
στιγμές που με το φως σου ανανέωσες,
ανταύγεια Λαμπρής που με ξυπνάει

Μού ‘δωσες άρωμα ν’ αντέξω
τη μοναξιά που έφτασε
κι απλώνει σαν αγιάζι,
της φωνής σου είναι μακρινό το χάδι,
μα στη βροχή την πρώτη του Μαγιού θα τρέξω,
ξανά μικρό παιδί σα να γινόμουνα
κι ανάλαφρα μαζί σου να χανόμουνα
στο πιο πλατύ της θύμησης λιβάδι.

Πόσο σ’ αγάπησα θυμάμαι,
μιας Πασχαλιάς ανάμνηση
στη ρότα του Απρίλη,
στα έρημα της Κυριακής παγκάκια,
στα ίδια μέρη πάλι να’ μαι,
με ρούχα μοναξιάς ξαναπερπάτησα,
τα λόγια της αγάπης σου δεν κράτησα
κι οι δρόμοι της χαράς γίναν σοκάκια.									

:
/ :

Queue

Clear